Twitter etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Twitter etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Ekim 2012

Twitterla Blog(ger) Arasındaki Farklar

Twitleriniz dijital makinayla çektiğiniz fotoğraflar gibidir, bir daha dönüp bakmazsınız, blog yazılarınız çerçevelettiğiniz resimler gibidir, kendinizi kötü hissettikçe bakma ihtiyacı duyarsınız.
Twitter hınzırdır, blogger mazur.
Twitter toplantıda kaçamaktır, blogger mesaide kafa dağıtmak.
Twitterda takipçiniz sizi o an çevrimiyse okur, blogda sizi takip etmeyen de bulur.
Twitter kitleleri mobilize eder, blog bireylerin ufkunu açar.
Twitter tanışmak istediğiniz ünlüyü görünür kılar, blogger öğrenmek/tanımak istediğiniz konuyu/kişiyi ulaşılabilir.
Twitter rakipsizdir, blogger tumblr vb rakiplerince kuşatma altında.
Twitter güncele dair her şeyi içeriir, blogun tematiği makbuldür.
Twitter özgürleştirir, blogger derinleştirir.
Twitter öfkenizi alır, blog hüznünüzü.
Twitterda gündemden geri kalmamakla teselli olursunuz, bloggerda kendinizi kısıtsızca ifade etmekle.
Twitter anlıktır, blogger durağanlık.

6 Mayıs 2012

Hipstercı Gençlik


Her şey benim İstanbul’a çok uzak diyarlarda istanbuldaki alternatif gençliğin diline özenmemle başladı. Onlardan hiçbir şekil geri kalmamalıydım. Devamlı sözlüğe (bkz. ekşisözlük) giriyor, jargona yabancılaşmamaya çalışıyordum. Fakat bir hipster lafı almış gidiyordu, hipster aşağıydı hipster yukarıydı. Sözlükte balya balya entari okuyor, fakat bir türlü bu sırra vakıf olamıyordum, en sonunda 45 kişiden müteşekkil geniş takipçi listeme yardım isteyen protest bir tweet attım. Konuya her zamanki gibi en önce, #onudamıbiliyonmuzo arz oldu, ertesi gün bir zamanlar yardır allah toplantılar, çizimler goygoylar yaptığımız arkadaşlara aşağıdaki maili attı:

“Mehmet dün twit atmış nedir lan bu hipster diye bildiğim kadarıyla açıklamaya çalışacağım.
Hipster sözlükte : someone who rejects the established culture; advocates extreme liberalism in politics and lifestyle.
Türkiye’deki yansıması şöyle oluyor :
1-Cihangir & Balat & Tünel & Moda çevresinde ikamet şart.
2-Çoğunun belli bir işi yok sorarsan ‘freelance’ çalışacaksın.
3-Sergi açılışıdır konserdir festivaldir etkinliktir hiçbirini kaçırmayacaksın.
4-Kıyafetleri de olabildiğince ekstrem GAP&H&M&Berskha&Pull&Bear dan giyineceksin.
5-Bir kere hepsinin hali vakti yerinde çoğu da parasıyla sanat yapacaksın. Bkz: Çukurcuma Galerileri
6-Müzik’te de belirgin örnekleri çıkmaya başladı bkz:  Büyük Ev Ablukada
7-Böyle 40’larında –hala- bekar gezen kuntaların (a tribute to Mehmet Dönmez) stajyer 20’lik sevgilileri oluyor birkaç kez sağda solda denk geldim.
8-Tam hippi değiller parası oldukları için salaş giyinmeye de iyi para veriyorlar.
9-Bir de anarşist oluyorlar genelde, genel toplum kurallarının dışında yaşıyorlar.
10-Son olarak her akımın türkiyede yalnış yansımasının olduğu gibi hipsterlık da aynı şekilde yalnış yaşanıyor ülkemizde...“

Yetmez ama evet’ti. Ben bunların alayına uymuyor, bazıları sadece hayallerimi süslüyor (1. madde) bazılarına sağdan soldan yaklaşıyor, hatta götün götün yanaşıyor (bkz. moda konusundaki derin bilgilerim ve kıyafet konusundaki salaş seçimlerim) bazılarını okuyuncaysa, milliyetin internet sitesinde çıplak karı görmüş abazalar gibi “eaeaea” şeklinde manasız sesler çıkarıyordum. (stajyer sevgililer kısmı tabee. Bir kere benim yaşım 40 değil) Bu Hürriyet’in her derde deva haftasonu eklerinden çıkartılmış en hedehödö 10 listesine benzeyen listede bazı maddeleri tutturan garibanların sınıflandırmasını kim yapacaktı derken, işçi dostu, dmaykspor fatih tabak sazı eline aldı, ve aşağıdaki sınıflamayı yaptı:

“1-4 arasinda soruya evet cevabi verdiyseniz: Hipster olmak icin daha onunuzde katetmeniz gereken cok yol var. Tabir caizse 10 firin “komsufirin” ekmeği yemeniz gerekiyor.
4-6 arasinda soruya evet cevabi verdiyseniz: Hipster olma yolunda oldukça yol almissiniz. Hayatinizda yapacaginiz kucuk dokunuşlarla hipster camiasinda yüksek mertebelere gelebilirsiniz (bknz bir sonraki sayimizda vereceğimiz hipster olmak icin 10 altin kural & hipsterlerin yapmamasi gereken 6 buyuk gunah)
6-8 arasinda soruya evet cevabi verdiyseniz: Arkadaslariniz ve çevreniz sizi tam bir hipster olarak goruyor. Hipsterlik neredeyse sizden soruluyor.
8-10 arasinda soruya evet cevabi verdiyseniz: Toplum sizi hipster ilahi olarak goruyor. Hipsterlik sizin doganizda var, yedi sülale hipstercisiniz mübarek. Genc hipsterlerin duvarlarini sizin posterleriniz susluyor, siz hipster camiasinin kivanc tatlitugusunuz. Sen mi yarattin lan bu akimi yoksa poğaça kafa…”

Arkadaşlarım olmadan ben hakikaten bir hiçimdi. Özlemle beklenen tek cümlelik tanımsa finans dünyasının harika çocuu Can Özçelik’ten gelsindi: “Cihangir’de entel görünen fakat 'amanaa goymm yeaa’ diye konuşan sıfır beden somon rengi pantolon giyen ibişler var bildin mi”  Artık hedefi biliyor, bir hipster olma yolunda gerekli eylem planlarını ortaya koymaktan başka bir şeye ihtiyaç duymuyordum. Bu yeni trend beni beklesindi.  Haliyle bu akım blogumda da etkisini gösterecek, eskisi gibi ağlak olaylar, insanların izlemediği filmler hakkında çarşaf çarşaf yazılar yazmayacaktım. Çekinler yapacaktım alternatif kafelerden. İzmirdekiler gördüğüm kadarıyla bildiğin normal kafelerdi, ama olsundu. Başbakanımızın günlerden bir gün, tinerci gençlik lafını, hipstercı gençlik olarak değiştireceği günün hayaliyle, gardrobumdaki meynstriim tişörtleri ayıklamaya başladım. 

30 Kasım 2010

İstifrah

Müdavimlerim de onaylayacaktır, yazı yazmak bizatihi konu olarak üzerinde kalem oynatmaya değerdir benim için. Niye yazıyorum? Nasıl yazıyorum? Bazı toplara niye hiç girmiyorum? Yazdıklarım ne kadar sansürsüz? Hepsine muhtelif vesilelerle değindim de aslında ama hala tatmin edici cevap verememişim gibi gelmiyor değil...

Öncelikle kıyıda köşede kalmış konularla ilgili didaktik yazılar yazma merakım olduğunu itiraf edeyim, ben şahsen Stockholm'e giderken bir nasıl yapsak da gezsek yazısı çok aradım fakat bulamadım, biz çektik başkası çekmesin di mi Güntekin? Bu tema, ister istemez bu tip gezi yazılarının başka bir alana geçişkenlik göstermesine vesile oluyor: Tavsiye yazıları. Şurada şu kebapçı açılmış diye sufle vermek, sakın Nou Camp'ta maça gitmeden Barselona'dan dönmeyin diye caka satmak, Kıskanmak iyi bir uyarlama mıdır diye aklımın ermediği konulara girmek bu kategoriye dahil...

Yine de yazı yazmak benim için temelde bir vicdan meselesi- Her ne kadar kendime mukayet olmaya çalışsam da, yazı yazarkenki o memleket kurtaran üslup ve blogun tepesindeki manasız cümle sanırım buradan geliyor. Ciddi konularda genellikle kimsenin görmediğini gördüğümü zannederek bir haksızlığa isyan etmenin öfkesi ile yazdığım çok sayıda yazı olduğunu biliyorum. Politik konuları bloguma malzeme etmekten imtina ettiğimi düşünürseniz, bu üslubun daha çok bireysel siyasete, “küçük insan”ın meselelerine, yani benim gibi birinin günlük meşgalelerine sirayet ettiğini söyleyebiliriz sanırım. Beslendiğim bu öfke sayesinde, kafamı bozan bir mevzuda bitirmeye çalıştığı şiirinin son dizesi birden ilhamla kendisine bildirilen amatör şairler gibi, gözümün önüne birkaç tema ve cümle geliyor ve “hah” diyorum, “bunu yazmam lazım, yoksa başkası yazmaz”. Hayatının bir evresinde yazı yazmış biri, bu zehri kusması gerektiğini bilir. Sizi iğrendirmeden kusma eylemi hakkında düşündürmek istiyorum: Kontrol edemediğimiz, istemsiz ama bizi rahatlatan bir harekettir, gördüğümüze dayanamayıp hemen sifonu çeker ve pirupak halde hayatımıza devam ederiz. Bulantınız geçtiyse bunun yazınsal alandaki izdüşümünü düşünelim: Uç uca eklenen, dibine kadar samimi ve kontrolsüz, doğaçlama desek günah yazmayacak kurgudan yoksun cümleler... Peki kurgudan yoksun bir metin hiç edebi olabilir mi? Ama işte vaat rahatlama olunca bu günahı da işliyorsunuz- veya ben işliyorum desem daha doğru...

North Shields'da başıma gelen olay bir “yazmazsam olmaz”dı, toplumun din algılamasıyla ilgili sayfalarca yazı yazılabilir sırf o olay üzerinden. Bir de benim mutlaka bahsetmek istediğim ama ondan yazı çıkaramayacak kadar kabiliyetsiz bir yazar olduğumu hatırlatan bazı ufak “şey”ler var, mesela mesela... Cahilliğe gel -Cem Karaca'nın yürek dağlayan Herkes Gibisin şarkısının sözünün Nazım Hikmet'in şiiri olduğunu yeni öğrendim. E şimdi bunu gel de yazma kardeşim! Bu ve üzerinden yazı devşiremediğim başka hinlikler için bir adet tivıtır hesabına arz olduk, bu kadar numarayı onun promosyonu için yaptığım pek belli olmuyordur umarım: http://twitter.com/metusmehmetus